Nieuws


Tickets


Tickets zijn op dit moment niet verkrijgbaar.

Programma 2016


Info


Over ons

Keetpop staat voor: vriendschap, talentontwikkeling en intensieve ontspanning.

We zijn een groep vrienden, samengekomen in een keet, gebonden door liefde voor het platteland. Het platteland wat gezien mag worden. Want er is talent. Muziek, kunst, ambachten; het is alom aanwezig, maar slechts weinig uitgedragen. Door een platform te creëren brengen wij mensen samen in een vriendschappelijk sfeer waarbij bezoekers van Keetpop worden geïnspireerd en de omgeving verlevendigd.

Dit jaar vieren wij de zesde editie van Keetpop, met als thema 'Perzië'. Ook dit jaar komen er natuurlijk weer talentvolle artiesten op verschillende podia. Zorg daarom dat je op 16 juli in Leermens bent!

Huisregels

Ook voor nomaden zijn regels en wetten gebonden bij deze doorreis. Er zijn een paar dingen die je in je achterhoofd mag houden:

> Tijdens Keetpop wordt geen alcohol geschonken aan mensen die nog geen 18 zijn. Zorg er daarom voor dat je een ID-kaart of Rijbewijs meeneemt.

> Aan onze bar kun je drinken kopen. Je hoeft zelf niets mee te nemen. Als je wel probeert je flesje whisky mee te nemen, confisqueren we die graag voor wanneer we gaan afbouwen.

> Ongewenst gedrag als intimidatie, agressie en dergelijke wordt niet getolereerd. Bij ongewenst gedrag zetten we je gewoon van het festivalterrein af.

> Je betreedt het festivalterrein op eigen risico, de organisatie van Keetpop is niet verantwoordelijk voor: diefstal, schade, letsel en dergelijke.


Camping

Woon je niet in de buurt en kun je geen slaapplek regelen? Geen probleem! Je kunt altijd een tentje voor jou en je maat opzetten achterop het festivalterrein. Zorg je er wel voor dat je wat te eten meeneemt voor de volgende ochtend? Caravans en vouwwagens zijn niet toegestaan.

Routebeschrijving

Keetpop vindt plaats aan de Dieftilweg 2 in Leermens. Kom je met de trein uit Groningen? Stap dan uit in Loppersum. Via daar kun je een taxi/regiotaxi bestellen en je naar het festival laten rijden.

Vanaf Delfzijl is de afstand goed te overbruggen. Ga naar Appingedam en sla bij de rotonde van Tjamsweer af richting Oosterwijtwerd. Als je vervolgens Oosterwijtwerd weer uitrijdt, steek je de brug over. Vanaf daar is het twee minuten rechtdoor rijden.

Vanaf Uithuizen rijd je simpelweg richting Loppersum, vandaar naar Eenum naar Leermens. Je kunt het festival dan niet missen.

Kom je uit Uithuizermeeden? Rijd naar Zijldijk, ’T Zand, Leermens. Rij vervolgens over de bult tot je over een brug komt. Sla hier linksaf naar de parkeerplaats.

Het Keetpop verhaal - 2016

„De sultan zendt u een bericht,“ zei de boodschapper, terwijl hij het opgerolde perkament gaf.

„Fred,

Het is te lang geleden dat er muziek uit mijn paleis de stad in rolde, de mensen in de straten deed dansen, drinken en juichen. Te lang mis ik de geuren van vaten wijn, bier en dranken die worden aangeslagen. Daarom zend ik jou, mijn nobele dienaar, op een quest. Ik wil een feest, neen, een festijn waarover mijn kleinkinderen zullen spreken! En als beloning hiervoor zult gij een wens laten vervullen door de geest in de fles.

Moi,

Sultan Dionysius“

Fred keek op van het perkament, verassing en geluk vochten om een plek op zijn gezicht: „wanneer?“
„De zestiende dag van juli,“ antwoordde de boodschapper. Gelijk sprong Fred op, stormde naar huis en pakte zijn plunjezak.
„Maar waar vind ik de fantastische muziek die de Sultan het fenomenale feest geeft dat hij zo graag wil?“ vroeg hij zich hardop af toen hij weer buiten stond in de stoffige straten van Keetopia.
Geheel toevallig overhoorde de passerende Robin van Perzië hem: „Misschien kan ik jou helpen met het vinden van een band? Ik hoorde gisteravond in de kroeg een band met een vette gig.“
„Waar wachten wij nog op!“ riep Fred geënthousiasmeerd. „Leid de weg naar deze kroeg, misschien zijn zij er nog wel.“

„Hier was het“, zei Robin terwijl hij de kroeg binnen stapte. Maar behalve de barman, was de kroeg leeg. „Die band? Die is gisternacht al gevlogen. Ja, ze hebben na hun optreden een vliegend tapijt gehuurd.“ Antwoordde de man op Fred zijn vraag.
„Dank, beste man. We zullen navraag doen waar zijn naartoe zijn gegaan.“
Er was maar één verhuurder van vliegende tapijten in Keetopia, wist Fred. Daar aangekomen wist de ondernemer het nog wel: „ze zijn naar het zuiden gereisd. Als je er achteraan wilt, mag je van mij een tapijt meenemen.“

Dus sprongen Fred en Robin op één van de tapijten en vlogen ze zuidwaarts. Met de wind in de rug maakten ze goede tijd. Voor hen strekten zich de grote woestijnen uit met hier en daar en dorpje, karavaan of oasis. „Hoor jij dat ook?“ schreeuwde Robin boven de wind uit.
„Wat?“
„Dat scheurende geluid.“
Nog voor Fred de tijd had om beter te luisteren begon het tapijt plots te roken en tegelijk snel te dalen.
„Ah, technische problemen!“ verzuchtte Robin wanhopig.
„Hou vast, misschien halen we het nog net naar de volgende plaats, ik zie de stad al aan de horizon liggen.“
„Hm, dat wordt geen inkoppertje hoor,“ antwoordde Robin.
Toch wist het tapijt zijn doel te bereiken. In een wolk van rook en zand landde het voertuig, pal voor een kroeg waar juist een scherpe gitaarsolo uit rolde.
Robin herkende de muziek gelijk: „dat zijn ze!“
Met het tapijt nog rokend voor de deur van de kroeg liepen ze naar binnen om de band aan te spreken: “Fantastisch gespeeld, dit is precies waar wij naar zoeken. Sultan Dionysius uit Keetopia heeft mij namelijk gevraagd een quest te ondernemen. Hij wil een festival dat zijn weerga niet kent en daarvoor zijn wij opzoek naar een band.“
De muzikanten aarzelden niet: „natuurlijk willen wij komen. Maar voor een echt festijn heeft Sultan Dionysius misschien meer dan één band nodig?“
Daar had Fred nog niet over nagedacht. “Jij kent zeker niet nog één, Robin?“
„Nee, helaas. Ik weet het ook niet.“

Deel II
Ondanks zijn eerste boeking liep Fred wat peinzend naar de deur, want waar kon hij meer bands vinden? Opeens werd hij bij zijn arm gegrepen door een ijzeren greep. Met een schok draaide hij zich om. Een oude, magere man keek hem aan. Zijn gezicht doorgroefd door vele jaren zwerven door de woestijn, zijn baard lang en grijs, zijn ogen schitterend van passie.
„Neem dit perkament. Hierop vind je wat je zoekt“ zei de man terwijl hij een oud stuk perkament in Fred zijn hand duwde. Verbijsterd keek hij erna. Het was een lijst met artiesten en waar hij ze kon vinden. Verheugd keek hij op, maar de oude man was verdwenen.
Robin keek over Freds schouder, een glimlach verscheen op zijn gezicht: „zullen we dit keer met de kameel?“
„Twee, bulten daar weet ik wel raad mee.“

Maandenlang zwierven de twee avonturiers door de woestijn, steeds opzoek naar nieuwe acts. Dankzij de lijst van de mysterieuze oude man vonden zij de grootste talenten. Die de omgeving te bieden had. Nog één laatste band ontbrak toen de kamelen door hun knieën zakten en niet langer verder konden.
Er zat niets anders op dan te voet verder te gaan. Onder de brandende zon sleepte het duo zich één dag en één nacht voort door de woestijn. Totdat Fred met schorre stem fluisterde: „Robin, kijk daar.“
Robin volgde de richting waarin Fred wees en zag het ook: “een oase!“
„Als het maar geen fata morgana is, geen luchtspiegeling, laat ik mijn dorst er kunnen lessen!“
Kruipend, zwetend en hopend kuierden ze naar de verlossende schaduw en het water. Geen acht slaand op de wenende man die onder een palmboom zat doken ze in het water. Pas toen deze sprak, wisten ze dat ze gezelschap hadden.
„Och, nobele lotgevallen dat ook gij door deze hel heen bent gegaan! Hoe ongevallig is ons lot? Doch is het mijne vele malen groter, immers, u heeft uw leven niet zojuist in de woestijn verloren!“
Met stomheid geslagen keken Fred en Robin op uit het water: “maar wat bazel jij nu? Je staat hier toch in levende lijve voor ons? Heeft u een zonnesteek? Of... wilt u beweren dat u een geest bent?“ vroeg Fred argwanend.
„Een geest? En dan zeggen dat ik een zonnesteek heb? Nee, natuurlijk niet. Ik ben mijn gitaar verloren in de woestijn. Muziek maken is mijn leven.“
„Oh, maar dat komt even goed uit, want wij zijn opzoek naar de laatste muzikant voor het festival van de sultan op de lijst! Dit bent u toch niet toevallig?“ vroeg Fred terwijl hij een naam op het perkament toonde.
„Toch wel,“ was het antwoord. „En als jullie mijn gitaar vinden, zal ik met plezier spelen. Zelf kan ik niet meer lopen, want ik heb een verzwikte enkel.“
De inmiddels verkwikte Fred sprong op: „waar ben jij je 'leven' kwijtgeraakt?“
De man legde het uit, en Fred vertrok. Zonder Robin dit maal, die bleef achter, om voor de man te zorgen.

Fred zocht uren in de woestijn. Hij slenterde door het zand, tuurde naar de horizon en vond uiteindelijk wat hij zocht: een de hoek van een kleed die net boven het zand uit wapperde. Hij viel op zijn knieën en groef het zand weg. Toen hij het kleed weg vouwde zag hij de kist die de man had omschreven, groen en driehoekig. Fred klikte de deksel los, en daar lag de gitaar. En Fred wist: Keetpop was gerealiseerd.

Media



Foto's 2016

Contact





Contact opnemen met Keetpop kan via social media, maar ook kunt u gebruik maken van het volgende van e-mail adres:

> [email protected]